बच्चा खेले पनि पिर, नखेले पनि पिर!

अभिभावकहरू आफ्ना सन्तानको व्यवहार र भविष्यलाई लिएर सधैँ चिन्तित देखिन्छन्। आधुनिक व्यस्त जीवनशैली, एकल परिवार र प्रविधिको बढ्दो प्रयोगले बालबालिका र अभिभावकबीचको संवादको दूरी बढाएको छ। विद्यालयमा खेलकुद र पढाइबीचको सन्तुलन कायम गर्नु अहिलेको मुख्य चुनौती बनेको छ।

कतिपय अभिभावक विद्यालयमा खेलमैदान नभएकोमा असन्तुष्ट छन् भने कतिपय खेलप्रतिको अति लगावका कारण पढाइ बिग्रिएकोमा चिन्तित छन्। विद्यालयहरूले खेलकुदलाई अनुशासन र अध्ययनसँग जोड्न आवश्यक छ। शिक्षक र अभिभावक दुवैले बालबालिकालाई समयको महत्त्व र अनुशासन सिकाउनुपर्ने दायित्व छ।

प्रविधिको युगमा बालबालिकालाई मोबाइल र स्क्रिनबाट टाढा राख्दै पुस्तकालय र अन्य सिर्जनात्मक कार्यमा आकर्षित गर्नुपर्ने देखिन्छ। खेलकुदले तनाव कम गरे पनि त्यसलाई मात्र प्राथमिकता दिँदा शैक्षिक नतिजामा असर पर्ने भएकाले खेल र पढाइको उचित तालमेल मिलाउनु नै आजको आवश्यकता हो।