सत्ता, शक्ति र नारी!

इतिहासका पानाहरूमा नारीको योगदान र संघर्षलाई ओझेलमा पारिएको भन्दै लेखकले पितृसत्तात्मक सोचमाथि प्रश्न उठाएका छन्। समाजले नारीलाई जन्मदेखि नै पराईको धन वा कुलको इज्जतका रूपमा मात्र हेर्ने गरेको र उनको योग्यतालाई लिङ्गको आधारमा मापन गर्ने गरेको गुनासो गरिएको छ।

पुरुषको महत्त्वाकाङ्क्षालाई नेतृत्व मान्ने समाजले नारीको महत्त्वाकाङ्क्षालाई अहङ्कारका रूपमा लिने गरेको र उनलाई देवीको आसनमा राखेर पूजा गरे पनि मानवीय अधिकारबाट वञ्चित गर्ने गरेको उल्लेख छ। घर बनाउने नारीलाई नै घरको स्थायी सदस्य मान्न कठिन हुनु र सत्ताका उत्तराधिकारी जन्माउने कोखको अस्तित्वमाथि निर्णय गर्ने अधिकार अरूकै हातमा हुनु विडम्बनापूर्ण छ।

नेपालका उच्च पदहरूमा पुरुषको एकल स्वामित्व हुनु नारीको अयोग्यता हो कि सत्ता गुम्ने त्रास, यो गम्भीर प्रश्न हो। नारीलाई त्यागको मूर्ति होइन, इच्छा र निर्णयसहितको पूर्ण मनुष्यका रूपमा स्वीकार गर्नुपर्नेमा जोड दिइएको छ।